Ιδρυτικό Συνέδριο, 1992

Είμαστε σταθερά υπέρ της πορείας προς μια ενωμένη Ευρώπη. Δεν θέλουμε να οικοδομηθεί με βάση τη λογική των δυνάμεων της αγοράς, του χρήματος, του ατλαντισμού. Θα δώσουμε τη μάχη για μια ενωμένη Ευρώπη που θα οικοδομηθεί με όρους δημοκρατίας, κοινωνικής αλληλεγγύης, συνοχής και σύγκλισης, ειρήνης και ασφάλειας για όλους. Μια ΕΕ όχι φρούριο αλλά ανοιχτή… Μια ΕΕ με δημοκρατική ομοσπονδιακή πολιτειακή συγκρότηση.

Απόφαση ΚΠΕ για το Μάαστριχτ, 1992

Η Συνθήκη του Μάαστριχτ θεσμοθετεί την ΕΕ, καθιερώνει την ευρωπαϊκή ιθαγένεια, ενισχύει τις αρμοδιότητες του Ευρωκοινοβουλίου, διευρύνει την Ευρωπαϊκή Κοινότητα με την ΟΝΕ, προβλέπει κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική για την ασφάλεια. Είναι βέβαια ένας συμβιβασμός ανάμεσα σε αυτούς που θέλουν την Ευρώπη μια απλή ελεύθερη αγορά για τη διακίνηση κεφαλαίων και τις δυνάμεις που προωθούν μια ΕΕ με ομοσπονδιακή μορφή, με ανάπτυξη της δημοκρατίας και ενίσχυση της κοινωνικής και περιβαλλοντικής προστασίας…

Ο ΣΥΝ θα ψηφίσει την κύρωση της συμφωνίας του Μάαστριχτ. Στηρίζουμε τα θετικά στοιχεία του συμβιβασμού που επετεύχθη και επιδιώκουμε μαζί με την πλειοψηφία των λαών της Ευρώπης να επιτύχουμε την υπέρβασή της προς τις κατευθύνσεις που προωθεί η Αριστερά στην Ευρώπη.

2o Συνέδριο, 1996

Ο δρόµος για την Ευρωπαϊκή Ενωση δεν µπορεί να στηριχθεί στη µονόπλευρη φιλοσοφία της νοµισµατικής και δηµοσιονοµικής σταθεροποίησης που εµπεριέχεται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Ο ΣΥΝ τάσσεται υπέρ της άµεσης και ριζοσπαστικής µεταρρύθµισης της Συνθήκης, ώστε η πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ενωση να αποκτήσει αναπτυξιακό, κοινωνικό και δηµοκρατικό, οικολογικό δυναµισµό και να επαναδεσµευθούν στην υπόθεση της οικοδόµησης της Ενωµένης Ευρώπης µεγάλα τµήµατα της κοινωνίας… µε στόχο να αποκτήσει Σύνταγµα που θα ορίζει τις αρµοδιότητες των εκτελεστικών οργάνων, θα κατοχυρώνει τα θεµελιώδη κοινωνικά δικαιώµατα και ταυτόχρονα θα ενισχύει το ρόλο του Ευρωκοινοβουλίου.

Διαρκές Συνέδριο, 1998

Η αναγκαία κοινωνική και δηµοκρατική στροφή στην πορεία της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης δεν έγινε στο Άµστερνταµ. Οι συµβιβασµοί που αποτυπώθηκαν στη διαδικασία δεν θίγουν ουσιαστικά τον πυρήνα της µονόπλευρης αποκλειστικά νοµισµατικής φιλοσοφίας της Συνθήκης του Μάαστριχτ, όπως επαναδιατυπώνεται στο Σύµφωνο Σταθερότητας που υιοθετήθηκε. Σε επιµέρους τοµείς έγιναν δειλά και ανεπαρκή βήµατα για τη βελτίωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ, που υπολείπονται σηµαντικά από τις σηµερινές ανάγκες των πολιτών της Ευρώπης.

Προγραμματικό Συνέδριο, 2003

Η ευρωπαϊκή Αριστερά οφείλει να αγωνιστεί προκειµένου να βάλει τη δική της σφραγίδα στο ευρωπαϊκό Σύνταγµα που βρίσκεται υπό διαµόρφωση. Πυρήνας της δικής της θέσης οφείλει να είναι η πλήρης διασφάλιση της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας και των µορφών ουσιαστικής άσκησής της. Το κεντρικό ερώτηµα είναι πώς οι ευρωπαίοι πολίτες θα µετέχουν στη διαµόρφωση της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής βούλησης… Πιο συγκεκριµένα, απαιτείται η συνταγµατική κατοχύρωση των δηµοκρατικών δικαιωµάτων του ευρωπαίου πολίτη µε τη διαµόρφωση ενός ευρωπαϊκού χώρου δικαίου που θα εδράζεται στο σεβασµό τους.

4ο Συνέδριο, 2004

Η συγκρότηση του Κόµµατος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς αποτελεί το ελπιδοφόρο πρώτο βήµα για τη συγκρότηση του πολιτικού υποκειµένου που θα υπερασπίσει αποφασιστικά τις κατακτήσεις των εργαζοµένων της Ευρώπης και θα στηρίξει τα άµεσα και µακροπρόθεσµα συµφέροντά τους. Σήµερα ο αγώνας αυτός περνάει και µέσα από την αναθεώρηση του συµφώνου σταθερότητας, την απόρριψη της Ευρωπαϊκής Συνταγµατικής Συνθήκης που θεσµοποιεί το νεοφιλελευθερισµό και τη διεξαγωγή δηµοψηφίσµατος στη χώρα µας. Την αντίθεση στον ευρωστρατό. Τη διεκδίκηση ενός γνήσιου Συντάγµατος των λαών της Ευρώπης που θα κατοχυρώνει και θα διευρύνει τα δηµοκρατικά δικαιώµατα και τις κοινωνικές κατακτήσεις τους.

5ο Συνέδριο, 2008

Η επαναφορά του Ευρωσυντάγματος με τη μορφή της Ευρωπαϊκής Μεταρρυθμιστικής Συνθήκης αποδεικνύει ότι οι αστικές δυνάμεις δεν παραιτούνται από το σχέδιο συνταγματοποίησης του νεοφιλελευθερισμού. Ο αστικός πολιτικός κόσμος θέλει την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης ως… ένα κρατικό-διακρατικό μόρφωμα που θα υπερασπίζεται εσαεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι η διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης διεξάγεται με όρους ηγεμονίας των αντιπάλων μας δεν ισοδυναμεί με αντιευρωπαϊκή στάση. Αντίθετα, θεωρούμε ότι η ενοποίηση της Ευρώπης οφείλει και μπορεί να γίνει μέσα από την πολιτική στρατηγική της Αριστεράς, ανταγωνιστικά με τη στρατηγική του κεφαλαίου. Είναι σε αυτή τη βάση που ο ΣΥΝ και το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς λένε όχι στη «Μεταρρυθμιστική Συνθήκη» και διεκδικούν δημοψηφίσματα σε όλες τις χώρες της ΕΕ.

Δήλωση σχετικά με την υπογραφή της νέας ευρωπαϊκής Συνθήκης της Λισαβόνας (13/12/2007)

Οι  ηγέτες της ΕΕ δεν ανταποκρίθηκαν στο αίτημα για περισσότερο κοινωνική, δημοκρατική και ενωμένη Ευρώπη. Υιοθέτησαν μια εκδοχή της απορριφθείσας Συνταγματικής Συνθήκης που δέσμευε την ΕΕ στο νεοφιλελευθερισμό, απέρριπτε την κοινωνική Ευρώπη, καλλιεργούσε τη στρατιωτικοποίηση και την εξάρτηση από τις ΗΠΑ και συντηρούσε το έλλειμμα δημοκρατίας στη λειτουργία της ΕΕ, με οπισθοχώρηση στα όποια βήματα πολιτικής ενοποίησης και αποδυνάμωση της Χάρτας Δικαιωμάτων. Η υιοθέτηση της νέας Συνθήκης έγινε χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών, χωρίς Συντακτική Συνέλευση, χωρίς ουσιαστική συμμετοχή του Ευρωκοινοβουλίου  και των εθνικών Κοινοβουλίων και χωρίς πρόθεση διεξαγωγής δημοψηφισμάτων για την επικύρωσή της. Ο Συνασπισμός και το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς λένε όχι στη Συνθήκη της Λισαβόνας και ζητάνε δημοψηφίσματα για την επικύρωσή της.

Advertisements